Geert Rimbaut

Lid sinds:

 

wanneer gestart met lopen?

 

verjaardag:

 

Hobby' s:

 

 

 

 

Info:

22 juli 2013 ( oprichting )

 

in 1988, achter zijn eerste lief

 

6 november 1974

 

- Oilsjt Karnaval

- te veel om op te noemen....

Geert R

Geert Rimbaut, ook wel gekend als Rimbaloe, is altijd al in de ban geweest van sport. Zijn extreme sportieve exploten beperkten zich tot een tiental jaar geleden echter vooral tot de zetel, met een fles cola en een zak chips in de buurt. Toen zijn echtgenote na een zomervakantie in de wagen hem de opmerking gaf dat de autogordel niet meer echt zichtbaar was in de plooien van zijn wonderbaarlijk lichaam, besliste hij om een paar loopschoenen aan te schaffen. Een paar loopschoenen resulteerde in een start to run, en een start to run mondde uit in een 5 km, die dan weer evolueerde naar een 10 km en een 20 km van Brussel en uiteindelijk een lange en harde strijd om een halve marathon binnen de 2 uur te beëindigen. Maar daar stopte het niet. In het voorjaar van 2010 wordt hij door een collega overtuigd om verder te werken richting volledige marathon. Drie maand later was het zover, het grote marathondebuut op 18 juni 2010 tijdens de Nacht van Vlaanderen in Torhout. Geen enkele keer moeten stappen, doch de laatste 5 km in meer dan 35 min gejogd en aangekomen in 4h15m31s. De ban was gebroken, en een nieuwe hobby was ontstaan. Vijf jaar later volgde, tijdens de tweede editie van de Speedy Onions Marathon Aalst, het jubileum van 25 marathons. En nu samen met de andere Speedy’s op naar de 50.

1. 18/06/2010

Marathon Torhout

Time: 4u15'31"

Marathonontmaagding in Torhout. De spieren waren getraind, de maag blijkbaar niet. Jakkes, gelletjes zijn niets voor mij, en water drinken tijdens de marathon, nog meer jakkes. Gevolg, na 25 km tank leeg en spieren droog. Nochtans geen meter gestapt, doch laatste 5 km in meer dan 35 minuten, snelwandelaars lachen ermee. Op einde gewoon verstand op nul en focus op mp3 en hopen dat er na elk liedje een km gepasseerd was. Viel dat even tegen zeg. Na de marathon medaille in ontvangst genomen en beslist dat het bij die ene keer zou blijven.

Torhout 2010

2. 17/06/2011

Marathon Torhout - Nacht van Vlaanderen

Time: 4u19'13"

Jaartje later toch nog eens proberen en wederom in Torhout. Goed getraind om onder de 4 uur te duiken. Echter zware beginnersfout gemaakt, namelijk de dag van de marathon mezelf volgepropt met de verkeerde calorieën, en zelfs met dingen die ik nooit eerder gegeten had. What a mistake to make. Tot km 33 op een schema van 3u50, maar de darmen waren toen al zwaar aan het pruttelen. Vanaf dan welgeteld 8 keer moeten stoppen om mijn darmen te ledigen. Gelukkig was het een avondmarathon en donker en viel het niet zo op. Een gemiddeld mens heeft 6 meter darm, en dat heb ik die dag duidelijk ervaren. Na 40 km als hoopje ellende aan de kant van de weg gaan zitten en willen opgeven. Toch maar uitgestapt en de laatste 100 meter proberen joggen terug (voor de foto he). Aan finish nog half uur op stoel gezeten en dan nog eens tegen de kerk mijn grote behoefte gedaan. Me nog nooit zo leeg gevoeld, letterlijk en figuurlijk. De legende van de wildschijter van Torhout was geboren. Dag nadien echter zo fris als een hoentje terug. NVDR (noot van de Rimbaloe): samen met Koen gelopen, dit was in zekere zin de allereerste Speedy marathon, beetje avant la lettre.

Torhout 2011

3. 11/09/2011

Marathon Flanders Field

Van Nieuwpoort naar Ieper, als de wind meezit dan levert dat vuurwerk op, in het andere geval levert het miserie op. De wind zat tegen die dag. Ik was echter getraind en had fietsbegeleiding de laatste 30 km. Deze begeleiders zouden een soort van windtunnel creëren voor me die me binnen de 4 uur naar de finish zou zuigen. Benen waren goed, maar opnieuw fout gemaakt van niet te willen drinken, waardoor het verhaal na 30 km wederom op een vertraagde film begon te lijken. Toch voldoende marge op verval ingebouwd en de doelstelling werd bereikt, 3u52, jiepie. Op het eind toch nog enkele keren moeten stappen en na de finish een half uurtje redelijk slecht gevoel in maag. Van mijn darmen geen last meer gehad deze keer, wat normaal is na 3 imodiums (vanaf nu mijn ritueel bij elke marathon) net voor de start.

Flanders Field 2011

Time: 3u52'24"

4. 06/0112011

Marathon New York

Time: 4u18'07"

6 november 2011, mijn 37ste verjaardag, tevens marathon New York. Lang voor ik marathons liep, had ik al heimelijk gefantaseerd over deze dag. En ja, ik was er. De dagen ervoor echter een marathon gewandeld door het centrum van de stad en elke fast food keten uitgetest. De avond voor de wedstrijd fried lobster, moet kunnen. Ik had op mijn shirt in het groot mijn naam geschreven met daaronder de vraag om me aan te moedigen, en dat het mijn verjaardag was. En aanmoedigen dat deden ze, die Amerikanen: “Happy birthday Giejrt”, “Looking good Giejrt”. En ik in het begin high five met iedereen doen, leuk, leuk. Bijzonder moment, in Brooklyn, onder een brugje, liet een DJ opzwepende muziek door zijn boxen knallen en welk liedje draaide hij net toen ik voorbij holde? Pump Up the Jam, Belgische, ja zelfs Aalsterse makelij.

Ik liep samen met een collega, maar na 5 km waren we elkaar al kwijtgespeeld en ik zou hem pas terugzien na de finish. Het handjesklap verging me na zowat 25 km, toen het gebrek aan drinken (nog steeds dezelfde fout die ik telkens bleef maken) me zuur opbrak, en alle kracht wegviel. Op het eind meer gewandeld dan gelopen en uiteindelijk weer boven de 4 uur aangekomen. Na de finish voelde ik de appelflauwte om de hoek loeren en drumde ik me tussen de kolkende massa richting een dranghekken om wat tegen te leunen. Ik zocht daar het gezelschap op van een andere deelnemer die de ziel uit zijn lijf aan het kotsen was en solidair als ik ben, besliste ik hetzelfde te doen. Gezien ik mijn ziel blijkbaar aan de duivel verkocht zal hebben ooit, kwam er enkel slijm uit. Plots hoor ik mijn naam “Giejrt’', Geejrt”. Ik dacht, stomme Amerikanen, I’m not looking good, ik ben aan het kotsen, laat me met rust. Hij bleef echter roepen: “Geejrt, Geijrt”. Het klonk echter minder Engels en meer en meer Antwerps, het was verdorie mijn collega. 37 km alleen gelopen, op een gegeven moment 25 minuten voorsprong op hem, maar op het einde finisht hij op amper 1 minuutje van mij. Tussen 40.000 deelnemers meteen na de finish elkaar terugvinden zonder af te spreken. Hij heeft zich dan maar om mij ontfermd, me een dekentje gevraagd, en een appel gegeven, en ik kwam er snel weer door. ‘s Avonds mijn verjaardag gevierd met Burger King, dat zou later zelfs een Speedy post-marathon ritueel worden. Hier kom ik ooit terug lopen.

New York
New York Shirt

5. 22/04/2012

Marathon Antwerpen

Time: 3u35'22"

Antwerpen 2012

De grens van 4 uur was het jaar voordien doorbroken, maar ik vroeg me toch af waar ik zou eindigen mits wat echte training en mits voldoende te drinken tijdens de wedstrijd. Dus in de winter doorgetraind, niet zozeer in massa’s kilometers, maar gewoon consequent 4 keer per week. Mijn plan was om ergens in de buurt van 3u45 uit te komen, en mijn gigantische inzinkingen indachtig, besliste ik te starten op het tempo van 3u30. Dat lukte wonderwel 5, 10, 15, 20 km, ik nam zelfs wat voorsprong op het schema. Het mooie eraan was, en dat heb ik nadien enkel nog in Brussel gezien, aan elke drankpost kon je een flesje AA drink nemen, met het dopje er nog op. En daar, beste vrienden lezers van dit verslag, maakte ik de klik in mijn hoofd. Drinken, drinken, drinken, en dan liefst isotoon, gezien mijn slechte ervaring met gelletjes. Nooit zou ik nog de fout maken van stil te vallen door een te laag vochtgehalte. Uiteindelijk had ik me toch nog wat vergaloppeerd, en de laatste kilometers waren echt een marteling, maar ik hield stand, verloor weliswaar nog wat tijd op het eind, maar scherpte mijn record toch aan met 17 minuten, beter dan verhoopt. Wat als ik nu eens echt zou trainen met een schema?

6. 07/10/2012

Marathon Brussel

Time: 3u40'56"

Brussel 2012

Cru gesteld een tegenvaller, deze marathon. Mijn doel was om in de buurt van 3u30 te eindigen, en proberen de pacers van begin tot eind te volgen. Van bij de start zat ik echter te ver en omdat ik het gat met de groep te snel wou dicht lopen, ben ik volledig in het rood gegaan. Na 3 km was ik bij de 3u30 pacers, maar het was harken om erbij te blijven. Ik keek op mijn horloge en het leek eerder een tempo van 3u20 dat die mannen liepen. Na 7 km moest ik ze laten gaan en was de moral volledig weg. Tot over halfweg heb ik aan opgeven gedacht en gelukkig passeerde ik nergens een metrohalte, of het werd effectief een Did Not Finish. Uiteindelijk kwam ik er een beetje door, maar daar was de volgende klap. Na 30 km voelde ik een tikje op mijn schouder; het was Koen, die ook meeliep, maar trager gestart was. Nog welgeteld 1 km heb ik hem proberen volgen, maar plots werd zijn achterste ook kleiner en kleiner en weg was hij. Na 35 km werd ik voorbijgelopen door de pacers van.... 3u45. Dit kon toch niet? Mijn gemiddelde snelheid lag toch hoger dan dat? Op de Tervurenlaan op het eind kwamen we op zelfde traject als de deelnemers van de halve marathon (die rond 10 km/u liepen), en dat gaf me vleugels. Opeens leken de kracht en de moral terug te komen en eindigde ik nog met een versnelling. Koen inhalen zat er niet meer in jammergenoeg, waardoor ik zijn knielmoment voor Sabine miste. Uiteindelijk geen slechte tijd, maar ik had er meer van verwacht, zeker na een zomer trainen. Ook frustrerend dat pacers soms een wedstrijd kunnen kapot lopen. Mezelf belofte gemaakt dat moest ik ooit pacen, ik het tot op de seconde perfect zou doen volgens schema.

 

7. 11/11/2012

Marathon Athene

Time: 3u47'05"

Athene, de oorsprong van de marathon, die moest gewoon op het lijstje komen, geen twijfel mogelijk. De timing kon beter, want 2012 stond in het teken van zware economische en sociale hervormingen en onrust in Griekenland. De wedstrijd zelf was in zekere zin een beetje een tegenvaller. In mijn gedachten had ik het me allemaal zeer heroïsch voorgesteld, met passages langs ruïnes uit de oudheid, en Griekse Godinnen die ons zouden aanmoedigen en opwachten aan de finish, voor deugddoende massages en andere ontspannende dingen, maar helaas pindakaas, niets van dat alles, althans toch niet tussen km 2 en km 40. Vlekkeloze organisatie, dat mag gezegd worden, met gratis en goed georganiseerd busvervoer van Athene naar het mythische Marathonas, alwaar, volgens de legende, boodschapper Phidippides zijn tocht van 42 km begon richting Athene om het bericht van de Griekse overwinning op de Perzen te melden. In tegenstelling tot onze vriend 2500 jaar geleden, ben ik niet doodgevallen na de aankomst (ik had ook betere loopschoenen denk ik). Tijdens de wedstrijd zelf had dit wel kunnen gebeuren nochtans, vooral uit verveling, want ik herinner me niet dat ik iets interessant gezien heb langs het traject, zelfs bijna geen mensen. Tot het moment uiteraard dat je Athene binnen loopt, waar het plots één grote mensenmassa is. Helemaal op het eind maakt de aankomst in het oude, volledige in marmer opgetrokken, Panathenaic Stadion, waar de eerste olympische Spelen plaatsvonden in 1896, alles eensklaps goed. Deze marathon is dus wel een must do, geen twijfel mogelijk. En om te vermijden dat dit verslag volledig verandert in een toeristisch tekstje, toch korte samenvatting: eerste 30 km vooral bergop, en vanaf dan dalende lijn. Heel traag begonnen, geen tijdsambities en gefinisht met zware negative split (jammergenoeg zonder Griekse Godin).

 

Athene 2012
Arena

8. 12/05/2013

Marathon Praag

Time: 3u44'55"

Praag 2013

Praag, fantastische stad, fantastische marathon. Goedkope citytrip en verblijf op pakweg 100 meter van start en finish, niet altijd evident. Eerste maal met familie als supporters ook. Mijn zus had uitgerekend dat ze met minimale wandelafstand me de volle 5 keer zou zien voorbijlopen. En dat was niet gelogen. Deze marathon kruist verscheidene keren het centrum van de stad en dat op zich is al de moeite waard. Van de wedstrijd herinner ik me niet zoveel meer, behalve dat ik als doel had om 3u45 te lopen en op enkele seconden na was dat uiteindelijk ook zo. Na de finish stond mijn schoonbroer me op te wachten met een lekkere frisse Tsjechische halve liter, die hij met veel plezier voor mijn neus uitdronk. Deze marathon een fout gemaakt waar ik nog steeds spijt van heb, namelijk niet het officiële marathonshirt gekocht. Vaak is het in de inschrijfprijs inbegrepen, hier dus niet. Het is denk ik de enige van al mijn marathons waar een shirt van is, en waar ik het niet van in bezit heb. Spijt komt steeds te laat. Ik merk hier trouwens ook dat ik al wat lang met hetzelfde rode shirt loop ondertussen. Daar moet dringend iets aan gedaan worden. Misschien in marathon 9.

 

9. 20/10/2013

Marathon Amsterdam

Time: 3u27'11"

Het record van Antwerpen lag al bijna anderhalf jaar in het verleden, dus mijn doel voor Amsterdam was om beter te doen en wie weet ook de magische 3u30 te doorbreken. Ik had er alleszins voor getraind, voor het eerst met een echt schema dan nog. En wie Sven Nys kan trainen, kan ook Rimbaloe trainen, dus ik aan de slag met een Paul Van Den Bosch schema. Redelijk hard labeur gedurende 12 weken, maar in de zomer lukt dat al wat gemakkelijker dan in de winter, dus ik stond vol goede moed aan de start in het Olympisch Stadion van Amsterdam. Het plan was starten met de 3u30 pacers en deze tot de finish te volgen. Na 12 km en enkele elleboogstoten in mijn gezicht en wat stampen tegen mijn schenen (in groep lopen is niets voor mij) had ik er genoeg van, en besloot ik net voor de groep te gaan lopen. En dat voelde best wel aangenaam. Het gaf bovendien een mentale boost dat ik deze groep achter mij heel langzaamaan kleiner en kleiner zag worden. Na 30 km viel mijn gps signaal plots uit, maar ik was bij de pinken en wist dat ik rond de 5 min/km moest blijven lopen om met marge onder de 3u30 te duiken. En aldus geschiedde, ik hield stand. Vreugde en verdriet liggen echter heel dicht bij elkaar en de relativiteit van dit alles kwam tot uiting in een medisch urgentieteam dat op amper 500 meter van de aankomst hartmassage aan het toedienen was bij een deelnemer. Bizarre ervaring en moeilijk te vatten als je zelf je record loopt; wie weet was het slachtoffer ook op weg naar een besttijd.

Het rode shirt heb ik na deze marathon nooit nog gedragen, doch dit geheel terzijde. Nog een speciale vermelding, ondertussen waren de Speedy Onions ook verwekt en ze zouden nog geen twee maand later officieel geboren worden.

Brussel 2012

10. 15/12/2013

Marathon Pisa

Time: 3u25'30"

Pisa met zijn scheve toren, perfecte setting eigenlijk om een eerste Speedy Onions uitstap te organiseren. Blompot had speciale torenpoeper shirts laten maken, dus ik kon eindelijk afscheid nemen van mijn versleten rood fetisj shirt. Fantastische uitstap beleefd met de mannen en een ongelofelijke wedstrijd erbovenop. Sinds Amsterdam had ik de conditie weliswaar onderhouden, maar ook niet meer dan dat. Geen intervals, geen wedstrijdfocus, maar wel nog steeds in de roes van mijn record anderhalve maand eerder. Vanaf de start samen met Blompot de 3u30 pacers gevolgd en het voelde halfweg nog steeds aan als een jogging. Na 28 km merkte ik nog geen enkel verval in de benen en besliste ik om toch recordaanval te doen.

Bizarre laatste 14 km gelopen, op het randje van krampen, maar ik eindigde trots anderhalve minuut onder mijn record, met negative split.

Ik denk dat Pisa altijd wel mijn beste beengevoelmarathon zal blijven. Mooi om weten, twee Speedy's (Andy en Tom) liepen in Pisa hun eerste marathon ooit en helemaal op het eind zijn we gezamenlijk, arm in arm, nog een tweede keer over de aankomstmeet gelopen, iets dat zich niet meer zou herhalen tot Aalst 2015.

 

Pisa 2013

11. 16/03/2014

Marathon Barcelona

Time: 3u30'40"

We zijn ondertussen in 2014 beland, het jaar waarin ik 40 werd. Ik wou dit niet ongemerkt laten voorbijgaan, dus ik besliste iets speciaals te doen, namelijk 10 marathons lopen in 10 verschillende landen. Volgens de kalender leek het haalbaar, of het lukte kan je 9 verslagen verder lezen.

Eerste van het lijstje was Barcelona, Spanje. Redelijk goed getraind, maar in volle voorbereiding twee weken stilgelegen door zware verkoudheid en de naweeën ervan. Ik had bijgevolg geen specifieke ambities, maar toch, wie weet had ik nog enorme groeimarge en kon ik onder de 3u25 duiken. Tot net voor de start getwijfeld, maar dan toch beslist om het te proberen. Mijn zus was ook weer mee en had, net als in Praag, uitgestippeld waar de supporters zouden postvatten. De eerste keer was na amper 3 km en ik hoor mijn schoonbroer tijdens het voorbijlopen nog steeds roepen naar me dat ik er bijna was, er nadien aan toevoegend 'nog 39 km'. Dat sloeg wel even in de benen als ik eerlijk mag zijn. Verhaal van de marathon, tot pakweg 33 km op schema gelegen van record of daaromtrent, maar dan viel plots alle kracht weg uit de benen. Na 40 km haalden de 3u30 pacers me in en lieten me meteen ter plaatse. Toch tevreden van mijn wedstrijd. Enig probleem dat ik blijkbaar later nog vaak zou hebben, was een algemeen gebrek aan oog voor de bezienswaardigheden langs het parcours. Camp Nou, daar kon je moeilijk naast kijken, maar alle andere bekende trekpleisters waar ik voorbijgelopen ben, het zegt me totaal niets meer: La Pedrera, De sokkel met Christoffel Columbus, gewoon langs de zee gelopen en tussen de twee skyscrapers door (Torres Mapfre), ik weet er niets meer van. Beste illustratie, ergens bijna halfweg, zie ik lopers vóór mij plots omhoog kijken, dus ik beslis hun voorbeeld te volgen. Blijkt dat ik net de Sagrada Familia passeerde, leuk, leuk. Mijn broer, die ook supporterde, heeft een minder aangenaam souvenir overgehouden aan de wedstrijd. In een poging tijdig aan de finish te staan om me op te wachten, moet hij blijkbaar een boordsteen gemist hebben.

Gevolg: verstuikte voet en maanden kine en de herinnering aan Barcelona 2014 die op elk familiefeest opgerakeld wordt. Avond na de marathon nog wedstrijdje Barça meegepikt, 7-0 winst en Messi die all-time topscorer werd van Barcelona die dag.

Barcelona 2014

12. 13/04/2014

Marathon Rotterdam

Time: 3u37'02"

Marathon 2, land 2. Met de wagen vertrekken zaterdagochtend en zondagavond naar huis, koffer volgeladen met drogisterijtoestanden aan de helft van de prijs van hier, da's eigenlijk dus gratis reizen, bijna dan toch. Het hotel lag dicht tegen de Coolsingel, waar start en aankomst zich bevonden. De organisatie bij die start was echter een ramp; er was simpelweg geen doorkomen aan, mensen die uit alle richtingen kwamen, lopers en supporters door elkaar, hekkens waar men tegenaan gedrukt werd... Het klinkt zeer oneerbiedwaardig dat ik de vergelijking maak, maar ik zag flitsen van het Heizeldrama voor me. Wijselijk besliste ik dan ook om geen poging te ondernemen om in mijn startvak te raken en gewoon ergens in het achterste vak plaats te nemen. Mijn doel was onder de 3u40 uit te komen en ik zou starten rond 3u45 en meteen lichtjes hoger tempo aanhouden dan mijn groep.

Uiteindelijk heeft het 26 km geduurd vooraleer ik de pacers van 3u45 bijgebeend had, zo ver zat ik dus achter in de startchaos. Ik denk niet dat ik ooit zoveel lopers ingehaald heb tijdens een marathon. Na de aankomst naar hotel gestapt, douche genomen en op gemak naar Parijs-Roubaix gekeken vanop bed. Jammergenoeg niet op Sporza, maar op de NOS. Die Hollandse commentatoren maar klagen en zagen dat het een saaie koers was, tot op het einde Terpstra ontsnapt en wint. Plots was het de mooiste klassieker ooit.

Stomme Hollanders, doch dit geheel terzijde. Op naar nummer 3, land 3.

Rotterdam 2014

13. 11/05/2014

Marathon Visé ( Maasmarathon)

Time: 3u41'45"

 2014 Maasmarathon Visé

Marathon 3, land 3. Het was als een duurloop op een zondagochtend, even de Maasmarathon lopen, die tevens gold als Belgisch Kampioenschap dat jaar, en in de namiddag terug in mijn zetel thuis. Gezien ik twee weken later in Liverpool een aanval op mijn record zou wagen, had ik beslist om in Visé rustig te blijven en de groep van 3u45 te volgen van start tot aankomst. Mijn Speedy kompanen Koen en Blompot tekenden ook present, maar we zouden alledrie onze eigen wedstrijd lopen. Het parcours was op zich niet zwaar, doch de wind stond extreem strak. Van Visé naar Maastricht, langs de Maas, en dan terug met in dit tweede deel de wind pal in het gezicht. Groep trouw gevolgd en met heel goed beengevoel aangekomen. Wel wat teleurgesteld omwille van lelijke en zeer kleine medaille. Foei organisatie, en dat voor een BK. Mocht ik zelf een marathon organiseren, ik zou een heel mooie medaille maken voor de deelnemers. Ooit zou die dag wel komen zeker? Maar dat zijn zorgen voor later, eerst de marathon van Liverpool, ik was klaar om te schitteren, mentaal en fysiek.

14. 25/05/2014

Marathon LIverpool

Time: 3u28'49"

Marathon 4, land 4. Wederom weekendje weg, van zaterdagochtend tot zondagavond. Dan kom je terug op je werk maandag en vragen je collega’s hoe het weekend was. ‘Viel wel mee, marathon Liverpool gelopen gisteren, en bij jou?’

Dus ik was mentaal en fysiek volledig klaar om de 3u25 grens te breken. Halverwege doorkomen in 1u41, dan mocht ik tweede gedeelte zelfs 3 minuten verval hebben, ik zag het helemaal zitten. Tot km 15 perfect op schema, en dan plots met een groepje van 50 man gewoonweg van traject geraakt. We zijn uiteindelijk 500 meter verloren, wat op zich geen ramp is, zeker niet gezien de marge die ik ingebouwd had, maar de motivatie was plots volledig weg. Mentale klap van jewelste en het heeft een dikke 10 km geduurd vooraleer ik me terug kon herpakken. Gelukkig in het gezelschap geraakt van een 65 plusser die onder de 3u30 moest lopen om zijn startbewijs voor NY te halen, dus dan maar terug verdapperd en mezelf omgeschoold tot haas. Aangekomen onder de 3u30 en ontzettend blij voor mijn gepensioneerde loopmaat. Wat vreemd was, toen we landden in Engeland, stonden de hemelsluizen wagenwijd open. Dat heeft geduurd tot net voor de start, waarop het droog werd, en de laatste 10 km begon de zon zelfs te schijnen. De finish was dan ook magisch, met daarbovenop een blinkende gigantische supermedaille, iets wat kenmerkend is voor de Rock & Roll series, waar deze marathon onder valt. Na de aankomst en deugddoende douche, naar Burger King, terwijl vrouw en kids naar de Primark gingen (nachtmerrie voor mannen). Record zal voor andere keer zijn, doch wel zeer tevreden.

Liverpool 2014

15. 12/09/2014

Marathon Jungfrau

Time: 5u01'10"

Marathon 5, land 5. Nog 6 te gaan dit jaar en het is al september. Zal nog serieus puzzelen worden. Samen met kompaan Blompot aka Opa Speedy, gingen we eens gek doen, namelijk een marathon lopen met een heuse col erin. De start lag in Interlaken, op een hoogte van 568 meter, en de aankomst lag 1810 hoogtemeters verder in Kleine Scheidegg, met op het einde iets dat je zelfs met moeite een geitepad kan noemen en waar je al blij mag zijn als je nog de fantastische snelheid van 2 km/u haalt. De dag voordien aangekomen in Interlaken in miezerig weer: een volledig gesloten wolkendek en een aanhoudende motregen, wat ervoor zorgde dat je vanin het dal geen enkele berg kon zien. Gelukkig voorspelden ze de dag nadien goed weer en gelukkig had de weerman het bij het rechte eind. Ons doel was simpel, gewoon uitlopen, de rest was niet van tel. We beslisten dan ook langzaam te starten, ttz tegen 10-11 km/u. Dat ging vlot, mede ook doordat het de eerste 26 km slechts heel lichtjes omhoog ging. Het echte klimwerk begon in het dorpje Wengen, een naam die ik nooit nog zal vergeten in mijn leven. Plots doemt daar de Muur van Wengen op, zo steil dat zelfs wandelen afzien wordt. Vanaf dat moment begint de hel, maar het is wel een hel die tegelijk als hemel aanvoelt en naar de hemel leidt (dus eigenlijk ook lijdt in dit geval). Nooit heb ik een marathon gelopen met zulke prachtige zichten. Gletsjertoppen die baden in de zon en waar de eeuwige sneeuw een oogverblindende weerkaatsing tentoon spreidt. Na de aankomst verbroederd met de fantastische bende collega lopers van Spiridon, die we toen nog niet kenden. Want Oeigvliegers, da zen d’Ajoinen.

Hieronder nog enkele leuke links naar filmpjes:

 

Jungfau 2014
Jungfau 2014